خب چه راهی باقی می ماند؟ شبکه اجتماعی! چند روز پیش دیدم که جمعی اعلام موجودیت کرده اند و اسم خودشان را گذشته اند شبکه فلان! بحث ها را که مرور می کنم احساسم اینست که دوستان “سازمان” یا تشکیلات را با “شبکه” خلط کرده اند. به همین خاطر بنظرم اول در مورد شبکه و بطور مشخص شبکه اجتماعی کمی صحبت کنیم؛ بعد هم فکری کنیم که چطور از طریق شبکه های اجتماعی پیامی رو در جامعه منتشر کنیم. بگزارید با یک مثال شبکه را بهتر بشناسیم. حدس می زنم حداقل کسانی که این متن را می خوانند -به احتمال زیاد- با فیس بوک آشنا باشند. هر فرد در فیس بوک دوستانی دارد که متعلق به گروهای مختلفی هستند. مثلا همکلاسی ها، همکارها، هم محله ای ها، اعضای فامیل و رفقا. البته الزاما همه رفقا با هم دوست نیستند و حتی ممکن است همدیگر را نشناسند البته ممکن است دوستان مشترکی هم وجود داشته باشند. این دوستان مشترک اهمیت فراوانی دارد ولی در هر صورت حداقل در یک دوست مشترک هستند که آنهم خود فرد است. فیس بوک دیگر چه امکانی را فراهم می کند؟ به اشتراک گذاشتن. یعنی چی؟ یعنی فرد می تواند یک عکس یا نوشته را بین دوستانش به اشتراک بگذارد. این موضوع هم خیلی مهم است. حالا بگزارید از اول مرور کنیم که در فیس بوک چه می گذرد. فرد در هسته های مختلفی عضو است مثل هسته دوستان یا هسته همکلاسی ها و این هسته های مختلف به واسطه او با هم پیوند می خورند. البته دوستانش الزاما در هسته های مشابه عضو نیستند بلکه آنها در جمع های دیگری عضو هستند. البته ممکن است این جمع بیش از یک عضو مشتر ک داشته باشند. اصلا این دوستان مشترک کلید پیوندها هستند. خوب این پیوندها ممکن همینجور هسته های مختلفی را به هم وصل کند. البته پیوند ها ممکن است به شکلهای مختلفی هسته ها رو به هم وصل کنند جوری که هسته ها با پیوندهای مختلف مستقیم یا غیر مستقیم از از چند جهت مسیر به هم وصل هستند. در این وضعیت می توانیم بگویم شبکه ای شکل گرفته است. اتفاقی که در یک شبکه می افتد و برای ما جالب است چیست؟ شما نوشته را جالب می ببنید و برایتان جذاب است. کار خیلی ساده ایست آنرا بین دوستانتان به اشتراک می گزارید؛ خوب اگر این نوشته برای دوستان هم جذاب باشد آنها هم ممکن است همین کار را ادامه بدهند. خوب معمولا اگر این نوشته به اندازه کافی جذاب باشد در این شبکه بدلیل دوست های مشترک بین هسته های مختلف و پیوند های تو در تو به سرعت شگفت آوری در یک جامعه بزرگ پخش می شود. در حالی که شما آنرا فقط بین تعداد کوچک دوستان خودتان به اشتراک گذاشته اید.
پینوشت:
یکی از نکات مهم وشاید بعضا مهمترین آفت هم اینه که این شبکه های اجتماعی نباید هیج وقت راکت بمونه و همیشه باید با عضو گیری در حال گسترش باشه
البته آفت دوم این قبیل شبکه ها در زمانی که سیاست یک گروه هر شهروند یک رسانه است نا امید شدن اعضا به دلیل عدم دیدن نتیجه عینی از فعالیت ها ست که باید همواره به این نکته دقت کرد که شایدهزاران نفر و یا بیشتر همانند ما هم زمان در حال فعالیت میباشند
د برای تقسیم بندی بهتر بدانیم شاید هیچ کدام از این هزاران نفر دسترسی به حلقه نفوذ ما رو ندارند پس بهتر آن است هر کسی در حلقه نفوذ خود به فعالیت بپردازد
[...] کار های کوچک می تواند معنی دار باشد مسئله کلیدی است. احمد آقا روی نکته ی مهمی دست گذاشته که نشانه ی تجربه کار [...]
[...] یادداشت برای ۲۲ خرداد ۱، ۲، ۳، ۴ درمورد اینکه برای گسترش یک پیام چطور از شبکه ها ی [...]